اینجا اهواز است؛ زمین داغ، آسمان سنگین و خسته‌‌تنی که نیم‌قرن است میان شرجیِ کارون، نفس می‌کشد. نیروگاه زرگان؛ یادگار روزگار جنگ، کهنگی و تفتِگی تابستان‌هاست. از سال‌های دورِ قد کشیدنش تا روزهای دفاع و پیک سوزانِ امسال، این پیرِ باوفای صنعت برق با نفس‌های خسته‌ی دودکش‌هایش، عصای دست برق جنوب شد و نشان داد بامعرفت‌تر از آن است که زیر بار فرسودگی کمر خم کند؛ روایتی از جنس غیرت؛ زرگان و عبوری پر غرور از پیکِ ۱۴۰۵.

تقویم زرگان ورق به ورق با تاریخ این خاک گره خورده است. از به دنیا آمدنش در میان درگیری ها با حزب بعث(۱۳۵۴)، تا داغِ سال‌های دفاع و لرزیدن زمینِ خوزستان و مُدحِج دادنش به خاکِ خونین جنوب؛ نیروگاه شهید مُدحِج زرگان خاموش نشد تا چراغ اهواز روشن بماند. زرگان، بیش از پنج دهه است که میان رطوبت نفس‌گیر و هرم خورشیدِ جنوب ایستاده؛ پیرمردی با تنِ پوشیده از زخمِ زمانه، استهلاک، فرسودگی و با قلبی که هنوز به عشقِ این مردم می‌تپد.

تجهیزات که پیر می‌شوند و فلز زیر بارِ کار و دَمِ جنوب زنگار می گیرد، کمتر کسی باور می‌کند که این تنِ رنجور بتواند در سخت‌ترین کارزارِ سال یعنی (پیک مصرف تابستان) پا به پای جوان‌ترها بدود. اما زرگان معجزه کرد؛ معجزه‌ای از جنس همت، تدبیر و خستگی‌ناپذیری.

اینجا، دست ها با اراده‌ای پولادین گره خورد. گروه برق و انرژی صبا با حمایت‌های راهبردی‌اش، شرکت تولید نیروی جنوب غرب صبا با مدیریتِ دقیقش، بچه‌های بازوی اجرایی و تعمیرات در نیروگاه و شرکت بهره‌برداری و تعمیرات نیروگاه صبا، همگی دست به دست هم دادند تا به این کالبدِ خسته، جانی دوباره ببخشند. نگهداشت، رسیدگی، تعمیر، ساخت و بروزرسانی سیستم های پایش و… با خلاقیت مهندسان و دست‌های پینه‌بسته‌ی متخصصانِ با‌اراده؛ انگار عشاق بر بالین یارِ قدیمی نشسته‌اند تا تن تب‌دارش، تیمار کنند. 

نتایج ارزیابی‌های وزارت نیرو گواهی شد بر این حماسهٔ خاموش: نیروگاه شهید مدحج زرگان با تحقق ۷۸.۶ درصدی تولید در حساس‌ترین روزهای سال، پا به پای جوان ها جنگید؛ شاید هفتاد و هشت ممیز شش دهم درصد در نگاه اول یک عدد باشد، اما پشت این عدد اعشاری، کوهی از غیرت و مدیریت بحران نهفته است؛ عددی که زرگانِ رنجور را دوشادوشِ میانگینِ کشوری و بالاتر از نام‌های بزرگی چون رامین، بعثت، منتظرقائم، نکا و… نشاند.

اینجا، در جوار کارون، راز ماندگاری در آجر و آهن نیست؛ در رگ‌های جاریِ آدم هاییست که (تعهد) را معنایی دوباره بخشیدند. زرگان امسال هم ثابت کرد که بامعرفت‌تر از آن است که زیر بارِ هرمِ تابستان زانو بزند؛ او بار دیگر نشان داد که می‌شود با تنِ زنگ‌زده، پرچم خدمت را در بلندترین نقطه نگه داشت و فریادرسِ خوزستان بود.